Veelgestelde vragen over geestelijke gezondheidszorg via telezorg in het kader van Medicare: CMS en de nieuwe vereiste voor persoonlijk onderzoek

De Centers for Medicare & Medicaid Services (CMS) hebben hun regelgeving afgerond met betrekking tot de vereisten voor persoonlijke onderzoeken voor Medicare-dekking van op telezorg gebaseerde geestelijke gezondheidszorg wanneer de patiënt thuis is. De onderstaande veelgestelde vragen zijn gebaseerd op het beleid van CMS in de definitieve regelgeving voor het artsentariefschema voor 2022.

1. Wanneer treedt de regel in werking?

De regel treedt in werking op de dag nadat de noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid is beëindigd.

2. Wat houdt de nieuwe regel in?

Volgens de regel dekt Medicare een telezorgdienst die wordt geleverd terwijl de patiënt thuis is, als aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:

1. De arts voert binnen zes maanden voor de eerste telezorgdienst een persoonlijk onderzoek van de patiënt uit.
2. De telehealthdienst wordt geleverd ten behoeve van diagnose, evaluatie of behandeling van een stoornis in de geestelijke gezondheid (anders dan voor de behandeling van een gediagnosticeerde stoornis in het gebruik van drugs of een bijkomende stoornis in de geestelijke gezondheid); en
3. De behandelaar voert ten minste één persoonlijke service uit elke 12 maanden na elke follow-up telehealth service.

Als aan deze voorwaarden wordt voldaan (en aan andere algemene vereisten voor claims), kan de telezorgdienst door Medicare worden gedekt, ook al is de woning van de patiënt geen gekwalificeerde locatie volgens de wettelijke dekkingsregels (en komt deze dus niet in aanmerking voor vergoeding). Het verschil tussen telezorgdiensten en niet-telezorgdiensten moet worden vastgelegd in het medisch dossier van de patiënt.

3. Zijn er situaties waarin de vereiste om persoonlijk examen af te leggen niet van toepassing is?

Ja. Hier zijn drie voorbeelden die CMS in de definitieve regel geeft:

1. Als de patiënt zich bevindt op een in aanmerking komende locatie in een in aanmerking komend geografisch gebied (bijvoorbeeld een praktijk van een arts in een landelijk gebied met een tekort aan gezondheidswerkers) en de regeling voldoet aan de wettelijke vereisten voor dekking van telegezondheidsdiensten onder Medicare, is een persoonlijk onderzoek geen voorwaarde voor vergoeding.
2. Het persoonlijke onderzoek is niet van toepassing op telegezondheidszorg voor een gediagnosticeerde SUD of gelijktijdig voorkomende psychische stoornissen (de SUPPORT Act heefthet huis van de patiënt al aangewezen alseen geschikte locatie voor dergelijke diensten).
3. Als de patiënt en de behandelaar het erover eens zijn dat de voordelen van een persoonlijke, niet-telegezondheidsdienst binnen 12 maanden na de telegezondheidsdienst voor geestelijke gezondheidszorg niet opwegen tegen de risico's en lasten die aan een persoonlijke dienst verbonden zijn, en de basis voor die beslissing in het medisch dossier van de patiënt is vastgelegd, geldt de vereiste voor een persoonlijk bezoek niet voor die specifieke periode van 12 maanden.

4. In welke scenario's zou het mogelijk zijn om af te zien van de vereiste om het vervolgonderzoek persoonlijk af te leggen?

Wat betreft het afzien van een persoonlijk onderzoek voor vervolgzorg, zijn er situaties waarin de risico's en lasten van een persoonlijke dienstverlening mogelijk groter zijn dan de voordelen. CMS verklaarde dat dit bijvoorbeeld het geval kan zijn wanneer een persoonlijke dienstverlening waarschijnlijk leidt tot verstoring van de dienstverlening of de toestand van de patiënt kan verslechteren. De risico's en lasten die gepaard gaan met een persoonlijke dienst kunnen ook opwegen tegen de voordelen als een patiënt gedeeltelijk of volledig in remissie is en alleen onderhoudszorg nodig heeft. Andere voorbeelden zijn het professionele oordeel van de behandelaar dat de patiënt klinisch stabiel is en/of dat een persoonlijk bezoek het risico met zich meebrengt dat de toestand van de patiënt verslechtert, wat onnodige moeilijkheden voor de patiënt zelf of zijn familie met zich meebrengt, of als wordt vastgesteld dat de patiënt het risico loopt om af te haken bij zorg die effectief is geweest bij de behandeling van de ziekte.

Als deze uitzondering wordt toegepast, moeten zorgverleners documenteren dat de patiënt in staat is om alle benodigde point-of-care-tests te ondergaan, waaronder monitoring van vitale functies en laboratoriumonderzoek. Zorgverleners moeten de uitzondering voor elke toepasselijke periode van 12 maanden noteren.

Er is geen uitzondering op de vereiste voor een persoonlijke, niet-telegezondheidsdienst binnen 6 maanden voorafgaand aan de start van geestelijke gezondheidszorg via telegezondheid.

5. Wat wordt beschouwd als de woonplaats van de patiënt in het kader van deze regel?

De definitie van CMS van 'thuis', zowel in het algemeen als voor dit doel, is meer dan alleen de hoofdverblijfplaats van de patiënt en kan ook tijdelijke accommodatie omvatten, zoals hotels en opvangcentra voor daklozen. In gevallen waarin de patiënt om privacy- of andere persoonlijke redenen ervoor kiest om tijdens een telezorgdienst een korte afstand van zijn exacte woonplaats af te leggen, wordt de dienst voor de toepassing van deze regel nog steeds beschouwd als verleend 'in de woning van een persoon'.

6. Wat houdt een telezorgdienst in voor de diagnose, evaluatie of behandeling van een psychische stoornis?

De bepalende factor zijn de diagnosecodes van de Internationale Classificatie van Ziekten (ICD-10). CMS heeft verklaard dat het onderscheid zal maken tussen geestelijke gezondheidszorg die wordt verleend voor een gediagnosticeerde SUD of gelijktijdig voorkomende psychische stoornis (waarvoor geen persoonlijk onderzoek nodig is) en zorg die wordt verleend aan begunstigden zonder een SUD-diagnose (waarvoor wel een persoonlijk onderzoek nodig is), op basis van de ICD-10-diagnosecodes die op de declaraties staan wanneer de zorg wordt gefactureerd.

7. Wie moet het persoonlijke onderzoek uitvoeren en wie de telegezondheidsdiensten?

De definitieve regel suggereert dat de arts zowel het eerste persoonlijke onderzoek als de eerste telezorgdienst zou uitvoeren. Voor het vervolgonderzoek om de 12 maanden kan een collega-arts met dezelfde subspecialisatie in dezelfde groep als de arts de persoonlijke, niet-telezorgdienst aan de patiënt verlenen als de oorspronkelijke arts niet beschikbaar is. Deze flexibiliteit is in overeenstemming met het al lang bestaande beleid van CMS, dat een vaste patiënt definieert als een persoon die in de afgelopen drie jaar professionele diensten heeft ontvangen van de arts/NPP of een andere arts met hetzelfde specialisme en subspecialisme die tot dezelfde groep behoort, met het oog op de facturering van evaluatie- en beheersdiensten (E/M).

8. Waarom heeft CMS deze vereiste voor een persoonlijk examen ingesteld?

CMS heeft deze regel niet zelf opgesteld. Het Congres heeft CMS verplicht deze regel in te voeren, naar aanleiding van wetswijzigingen in de Consolidated Appropriations Act van 2021 (lees hier onze analyse). In december 2020 heeft het Congres nieuwe voorwaarden opgelegd aan de dekking van telementale gezondheidszorg onder Medicare, waardoor naast de dekking van telementale gezondheidszorg bij de patiënt thuis ook een vereiste voor een persoonlijk onderzoek is ingevoerd. Deze nieuwe voorwaarden, vastgelegd als amendementen op 42 U.S.C. § 1395m(m)(7), zorgden voor verwarring in de sector, met name omdat het de eerste keer was dat een federale wet een persoonlijk onderzoek verplicht stelde als voorwaarde voor dekking door Medicare van een op telegezondheid gebaseerde dienst. Daarentegen was het overgrote deel van de federale en staatsflexibiliteit tijdens de noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid telemedicinevriendelijk en bevorderde het het gebruik van digitale gezondheidstechnologie voor het verlenen van medische zorg.

9. Heeft dit invloed op SUD-telegezondheidsdiensten onder de SUPPORT Act?

Nee. De vereisten voor persoonlijk bezoek onder deze CMS-regel zijn niet van toepassing op telezorgbehandeling van een gediagnosticeerde SUD of gelijktijdig voorkomende psychische stoornissen, aangezien de SUPPORT Act al vereist dat Medicare dergelijke diensten vergoedt. Lees hier meer over de SUPPORT Act.

10. Welke vorm van telegeneeskunde is vereist voor telementale gezondheidszorg wanneer de patiënt thuis is?

In verband met de recente wijzigingen in de regelgeving heeft CMS verklaard dat een interactief telecommunicatiesysteem "interactieve, realtime, tweeweg audio-only technologie" kan omvatten voor telezorgdiensten die worden geleverd voor de diagnose, evaluatie of behandeling van een psychische stoornis, onder de volgende voorwaarden:

1. De patiënt bevindt zich op het moment van dienstverlening in zijn/haar woning, zoals beschreven in 42 C.F.R § 410.78 (b)(3)(xiv);
2. De arts of behandelaar op de externe locatie beschikt op het moment van de dienstverlening over de technische mogelijkheden om gebruik te maken van een interactief telecommunicatiesysteem dat video omvat; en
3. De patiënt is niet in staat tot of stemt niet in met het gebruik van videotechnologie voor de dienst.

Daartoe heeft CMS een modificatie op serviceniveau gecreëerd voor gebruik in situaties waarin telezorgdiensten op het gebied van geestelijke gezondheidszorg aan een patiënt thuis worden verleend met behulp van uitsluitend audiocommunicatietechnologie. CMS heeft verder verklaard dat SUD-diensten worden beschouwd als geestelijke gezondheidszorg in het kader van deze gewijzigde definitie van "interactief telecommunicatiesysteem", zodat ook diensten die uitsluitend gebruikmaken van audio onder 42 C.F.R § 410.78(a)(3) vallen. Deze wijzigingen zijn bedoeld om de toegang tot zorg voor geestelijke gezondheidsproblemen te verbeteren en bij te dragen aan algehele gezondheidsgelijkheid.

11. Wat is er veranderd in de officiële regelgeving?

Hier zijn de wijzigingen in de regelgeving.

42 C.F.R. § 410.78(b)— Telegezondheidsdiensten

(a) * * *

(3) Interactief telecommunicatiesysteem betekent , tenzij anders bepaald in deze , multimediacommunicatieapparatuur die minimaal audio- en videoapparatuur omvat apparatuur omvat die tweeweg, realtime interactieve communicatie mogelijk maakt tussen de patiënt en arts of behandelaar op een andere locatie mogelijk maakt. Voor diensten die worden verleend met het oog op diagnose, evaluatie of behandeling van een psychische stoornis aan een patiënt thuis, kan interactieve tweeweg, realtime audiocommunicatietechnologie omvatten, indien de arts of behandelaar op de andere locatie technisch in staat is om een interactief telecommunicatiesysteem zoals gedefinieerd in de vorige zin, maar de patiënt niet in staat is tot, of niet instemt met het gebruik van videotechnologie. Een door CMS aangewezen modifier moet toegevoegd aan de claim voor diensten die in deze paragraaf worden beschreven om te verifiëren dat aan deze voorwaarden aan deze voorwaarden is voldaan.

* * * * *

(b) * * *

(3) * * *

(xiv) De woning van een begunstigde voor diagnose, evaluatie en/of behandeling van een psychische stoornis voor diensten die worden verleend op of na de eerste dag na het einde van de PHE zoals gedefinieerd in onze regelgeving in § 400.200, tenzij anders bepaald in deze . Er wordt geen betaling gedaan voor een telezorgdienst die onder deze paragraaf wordt verleend tenzij aan de volgende voorwaarden is voldaan:

(A) De arts of behandelaar heeft een artikel of dienst persoonlijk geleverd, zonder gebruik van telezorg, waarvoor Medicare een vergoeding heeft betaald (of zou hebben betaald als de patiënt op het moment van levering van het artikel of de dienst recht had op of was ingeschreven voor Medicare-uitkeringen geleverd) binnen 6 maanden voorafgaand aan de eerste telegezondheidsdienst;

(B) De arts of behandelaar heeft een artikel of dienst persoonlijk geleverd, zonder gebruik van telezorg, ten minste één keer binnen 12 maanden na elke volgende telezorgdienst zoals beschreven in deze paragraaf beschreven telezorgdienst, tenzij de arts of behandelaar en patiënt overeenkomen dat de risico's en lasten die gepaard gaan met een persoonlijke dienstverlening opwegen tegen de voordelen van het persoonlijk leveren van het artikel of de dienst, en de behandelaar de reden(en) voor deze beslissing in het medisch dossier van de patiënt.

(C) Aan de vereisten van paragraaf (b)(3)(xiv)(A) en (B) kan worden voldaan door een andere arts of behandelaar met hetzelfde specialisme en subspecialisme in dezelfde groep als de arts of behandelaar die de telezorgdienst verleent, indien de arts of behandelaar die de in deze paragraaf beschreven telegezondheidsdienst verleent, niet beschikbaar is.

(4) * * *

(iv) * * *

(D) Diensten die worden verleend op of na de eerste dag na het einde van de PHE zoals gedefinieerd in onze voorschrift in § 400.200 met het oog op de diagnose, evaluatie en/of behandeling van een psychische gezondheidsstoornis. Er wordt geen betaling gedaan voor een telezorgdienst die onder deze paragraaf wordt verleend tenzij de arts of behandelaar een artikel of dienst persoonlijk heeft geleverd, zonder gebruik te maken van telegezondheidszorg, waarvoor Medicare-betaling is gedaan (of zou zijn gedaan als de patiënt recht had op of was ingeschreven voor Medicare-uitkeringen op het moment dat het artikel of de dienst werd geleverd) binnen 6 maanden voorafgaand aan de eerste telezorgdienst en binnen 6 maanden na een eventuele volgende telezorgdienst dienst.

Wat nu?

CMS zal claimgegevens met betrekking tot het gebruik van telezorgdiensten voor geestelijke gezondheidszorg om gebieden te identificeren voor verder onderzoek en om toekomstige regelgeving te informeren, inclusief situaties waarin er aanwijzingen zijn begunstigden mogelijk nadelige gevolgen voor hun gezondheid ondervinden of meer moeite hebben om persoonlijke zorg te krijgen, of als er een vermoeden bestaat van oneigenlijk gebruik of oneigenlijke facturering van telezorgdiensten voor geestelijke gezondheidszorg .

Meer weten?

• EDGE-conferentie van de American Telemedicine Association
• Is dit de slechtste wet inzake telegezondheidszorg van Medicare van 2020?
• Telegezondheidszorg en behandeling van verslavingsproblemen: regelgevende toegangsbarrières kunnen kansen bieden voor innovatieve bedrijven

Ga voor meer informatie over telegeneeskunde, telezorg, virtuele zorg, patiëntmonitoring op afstand, digitale gezondheidszorg en andere innovaties op het gebied van gezondheidszorg, waaronder het team, publicaties en representatieve ervaring, naarde pagina van Foley'sTelemedicine & Digital Health Industry Team.