Geen achterstand: Zorgen voor naleving van de arbeidswetgeving in de Esports Industry
Overgenomen met toestemming uit de uitgave van Texas Lawyer van 3 augustus 2022 © 2022 ALM Media Properties, LLC. Verdere reproductie zonder toestemming is verboden. Alle rechten voorbehouden.
Het verkeerd classificeren van een werknemer als zelfstandige kan ernstige gevolgen hebben.
De esports-industrie is een apart geval. De nieuwigheid, dynamiek en creativiteit die de opmerkelijke groei van de afgelopen jaren hebben gestimuleerd, onderscheiden deze industrie van de meeste andere industrieën. In 2021 werd de wereldwijde esports-markt geschat op iets meer dan 1,08 miljard dollar (Amerikaanse dollar), eenstijging vanbijna50%ten opzichte van het voorgaande jaar.
Vanuit juridisch oogpunt heeft esports echter te maken met veel van dezelfde juridische kwesties als andere sectoren. Met name moet de esports-wereld worstelen met dezelfde arbeids- en werkgelegenheidskwesties waar meer gevestigde sectoren al jaren mee te maken hebben.
Spelersclassificaties en richtlijnen voor werknemers per staat
Een van de kwesties waarmee de esports-industrie te maken heeft, is de classificatie van professionele spelers als werknemers versus zelfstandige contractanten. Deze kwestie is met name van belang voor bedrijven die competitieve esports-teams exploiteren en/of gebruikmaken van de diensten van contentmakers. Met name de verkeerde classificatie van een werknemer als zelfstandige contractant kan ernstige gevolgen hebben.
Wat een werknemer tot een werknemer maakt in tegenstelling tot een onafhankelijke contractant, is een ingewikkelde vraag, en de analyse zal van staat tot staat verschillen. Sommige staten, zoals Texas, baseren zich op een multifactoriële test om deze vraag te beantwoorden. Volgens de richtlijnen van de Texas Workforce Commission worden factoren zoals het recht van de werkgever om het werk te controleren en de wijze van betaling tegen elkaar afgewogen, waarbij de nadruk over het algemeen ligt op het "recht om het werk te controleren".
Andere staten, zoals Californië, maken gebruik van een meer mechanische analyse, de zogenaamde "ABC"-test. Zoals beschreven door hetCalifornia Labor & Workforce Development Agency, wordt een werknemer beschouwd als een werknemer en niet als een onafhankelijke contractant, tenzij aan alle drie de volgende voorwaarden is voldaan:
- De werknemer is vrij van controle en leiding door de inlenende entiteit met betrekking tot de uitvoering van het werk, zowel op grond van de overeenkomst voor de uitvoering van het werk als in de praktijk;
- De werknemer verricht werkzaamheden die buiten de gebruikelijke bedrijfsactiviteiten van de inlenende entiteit vallen; en
- De werknemer is gewoonlijk werkzaam in een zelfstandig gevestigd beroep, ambacht of bedrijf van dezelfde aard als het werk dat hij verricht.
De opmerkelijk uiteenlopende benaderingen van de classificatie van werknemers/zelfstandige contractanten in Texas en Californië illustreren de vele verschillende manieren waarop staten deze kwestie benaderen. Dit feit maakt het des te belangrijker voor werkgevers om de toepasselijke staatswetgeving zorgvuldig te analyseren en vast te stellen.
De analyse kan echter ingewikkeld zijn, vooral gezien het feit dat deze technologiegedreven sector er vaak toe leidt dat de deelnemers (werkgevers, werknemers en aannemers) zich in verschillende rechtsgebieden bevinden. Maar het is van cruciaal belang om het juiste antwoord te vinden.
Een verkeerde classificatie van een werknemer als zelfstandig ondernemer kan ernstige gevolgen hebben, zoals mogelijke belastingverplichtingen, rechtszaken over lonen en werktijden en civielrechtelijke sancties (in staten alsCalifornië). Het is voor bedrijven raadzaam om juridisch advies in te winnen, aangezien deze analyse complex kan zijn en een zorgvuldige evaluatie vereist van de individuele omstandigheden en de toepasselijke staatswetten van elke speler of maker van content.
Er kunnen problemen ontstaan door het gebruik van concurrentiebedingen of andere beperkende clausules.
Net als bij de classificatie van werknemers/zelfstandige contractanten, verschillen staten aanzienlijk in hun behandeling van deze contractuele bepalingen. Zo hebben verschillende wetgevende instanties en rechtbanken (bijvoorbeeld inNew Jersey,Colorado enIllinois) onlangs belangrijke wijzigingen aangebracht in de afdwingbaarheid van concurrentiebedingen. De interstatelijke en internationale personeelsbezetting van esports-bedrijven maakt deze kwestie nog ingewikkelder. Bedrijven moeten juridisch advies inwinnen om ervoor te zorgen dat beperkende bedingen conform de wet zijn en afdwingbaar zijn.
Veel esports-competities hebben een franchisemodel toegepast voor hun activiteiten.
Het exploiteren van eenfranchisemodelkan belangrijke gevolgen hebben voor de 'gezamenlijke werkgever', waarbij twee of meer entiteiten bepaalde zeggenschap hebben over een specifieke werknemer en/of profiteren van de diensten van de werknemer. Een 'gezamenlijke werkgever' (hoewel deze niet rechtstreeks zeggenschap heeft over het werk van een werknemer) kan aansprakelijk worden gesteld voor onwettige praktijken of gedragingen van de directe werkgever.
Hoewel de analyse van 'gezamenlijke werkgevers' voorheen werd uitgevoerd aan de hand van nationaal geldende richtlijnen van het Ministerie van Arbeid,zijn deze richtlijnen afgelopen najaar ingetrokkenen is men teruggekeerd naar specifieke common law-regels per staat.Zoals eerder dit jaar opgemerkt, hebben sommige rechtsgebieden (zoals Massachusetts) afgezien van het gebruik van de strenge 'ABC'-test bij een analyse van gezamenlijke werkgevers en in plaats daarvande norm van de Fair Labor Standards Act aangenomen, die zich richt op het 'geheel van de omstandigheden'. Nu deelnemers uit de sector zich een weg banen door deze terugkeer naar specifieke regelgeving per staat inzake 'gezamenlijke werkgevers', blijft het belangrijk om na te gaan of een entiteit: (i) de bevoegdheid heeft om werknemers aan te nemen en te ontslaan, (ii) toezicht houdt op en controle uitoefent op de werkroosters of arbeidsvoorwaarden van werknemers, (iii) het loon en de betalingswijze bepaalt, of (iv) personeelsdossiers bijhoudt.
Juridisch advies is essentieel om gelijke tred te houden met de groeiende esports-industrie.
De esports-industrie vertoont geen tekenen van vertraging in haar snelle opmars. Wat begon als een amateuristische bezigheid is uitgegroeid tot een reeks steeds geavanceerdere, internationale competities. Maar zoals blijkt uit derechtszaak tussen Tfue en FaZe Clan, biedt de nieuwigheid van deze industrie geen immuniteit tegen dezelfde beproefde juridische valkuilen waar andere industrieën eerder in zijn getrapt. Ontwikkelaars van videogames, esports-competities en esports-teams zouden juridisch advies moeten inwinnen om verstoringen in de vorm van rechtszaken en/of controles door instanties te voorkomen. Niemand houdt immers van vertraging.
