Cyberbeveiliging in het tijdperk van Industrie 4.0 – Deel 2
Dit is het tweede artikel in onze tweedelige serie over cyberbeveiliging in het tijdperk van Industrie 4.0, waarin we ons richten op de juridische implicaties en mogelijke aansprakelijkheden waarmee fabrikanten te maken krijgen als gevolg van cyberaanvallen, evenals praktische aanbevelingen om deze risico's te beperken. Als u het eerste artikel hebt gemist, waarin we de nieuwste trends en belangrijkste cyberbeveiligingsrisico's voor fabrikanten hebben besproken, kunt u dat hier lezen: Cyberbeveiliging in het tijdperk van Industrie 4.0 – Deel 1.
Juridische implicaties en mogelijke aansprakelijkheden
De juridische implicaties van cyberaanvallen en de daarmee samenhangende risico's zijn enorm, waaronder aanzienlijke financiële en juridische aansprakelijkheden uit verschillende bronnen.
Ten eerste kunnen fabrikanten aansprakelijk worden gesteld op basis van wetgeving inzake gegevensbescherming als een cyberaanval leidt tot een inbreuk op persoonsgegevens. Als een productiebedrijf bijvoorbeeld grote hoeveelheden persoonsgegevens beheert, waaronder gegevens van klanten of werknemers, valt het onder wetgeving inzake gegevensbescherming, zoals de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) in de Europese Unie en de California Privacy Rights Act (CPRA) in de Verenigde Staten. Een inbreuk op gegevens die het gevolg is van niet-naleving van de wetgeving inzake gegevensbescherming kan leiden tot aanzienlijke boetes en sancties. Zo legt de AVG aanzienlijke financiële sancties op voor niet-naleving, tot 4% van de jaarlijkse wereldwijde omzet of 20 miljoen euro, afhankelijk van welk bedrag het hoogst is. Bovendien kunnen fabrikanten aanzienlijke aansprakelijkheid lopen als gevolg van collectieve rechtszaken die door getroffen personen worden aangespannen.
Ten tweede kunnen bestuurders en functionarissen van productiebedrijven worden geconfronteerd met juridische stappen van aandeelhouders op basis van een vermeende schending van hun fiduciaire verplichtingen. Deze verplichtingen omvatten onder meer de zorgplicht, die kan worden geïnterpreteerd als een verplichting om redelijke cyberbeveiligingsmaatregelen te nemen en voldoende budgettaire middelen toe te wijzen om deze maatregelen te ondersteunen. Als een cyberaanval leidt tot aanzienlijke financiële verliezen en de aandeelhouders kunnen aantonen dat bestuurders en functionarissen hebben nagelaten adequate cyberbeveiligingsmaatregelen te nemen, kunnen zij aansprakelijk worden gesteld voor schending van de zorgplicht. Evenzo kunnen fabrikanten, als een cyberaanval het gevolg is van het niet goed controleren en monitoren van het cyberbeveiligingsbeleid en de cyberbeveiligingsprocedures van een leverancier of andere derde partij, te maken krijgen met mogelijke claims wegens schending van de vereiste zorgplicht. Aandeelhouders kunnen ook rechtszaken aanspannen waarin zij stellen dat nalatigheid van de bestuurders en functionarissen heeft geleid tot financieel verlies.
Ten derde, als een cyberaanval leidt tot het verlies of de openbaarmaking van intellectueel eigendom, met name in het geval van industriële spionage, kan een bedrijf worden veroordeeld wegens schending van wetgeving inzake handelsgeheimen of worden geconfronteerd met rechtszaken inzake intellectueel eigendom als de cyberaanval resulteert in diefstal en vervolgens openbaarmaking en/of ongeoorloofd gebruik van bedrijfseigen informatie.
Ten slotte kunnen fabrikanten op grond van het contractenrecht aansprakelijk worden gesteld voor contractbreuk als een cyberaanval hun vermogen om contractuele verplichtingen na te komen verstoort. Bovendien bevatten contracten vaak clausules met betrekking tot vereiste gegevensbescherming en cyberbeveiliging. Dit kan leiden tot verschillende juridische gevolgen, waaronder beëindiging van contracten en aansprakelijkheid voor eventuele schade.
Aanbevelingen voor fabrikanten om cyberbeveiligingsrisico's verder te beheersen
We hebben al een aantal strategieën geïdentificeerd om de risico's van de toenemende toepassing van Industrie 4.0-technologie te beperken. Deze omvatten:
Pas Security by Design-principes toe. Fabrikanten moeten tijdens het plannings- en integratieproces van het IoT Security by Design-principes toepassen om ervoor te zorgen dat vanaf het begin robuuste beveiligingsmaatregelen worden ingebouwd. Dit houdt in dat beveiliging in elke fase van de levenscyclus van de ontwikkeling van apparaten en systemen wordt geïntegreerd, van ontwerp en implementatie tot inzet. Er moeten regelmatig beveiligingsaudits en kwetsbaarheidsbeoordelingen worden uitgevoerd om potentiële bedreigingen vroegtijdig te identificeren en te beperken.
Implementeer uitgebreide processen voor leveranciersbeheer. Het uitvoeren van grondig onderzoek tijdens de selectie van leveranciers is essentieel om ervoor te zorgen dat leveranciers voldoen aan strenge cyberbeveiligingsnormen, waaronder beoordelingen van de cyberbeveiligingsstatus en naleving van branchevoorschriften. Fabrikanten moeten ook duidelijke contractuele overeenkomsten opstellen waarin de verwachtingen op het gebied van cyberbeveiliging, verantwoordelijkheden en gevolgen van niet-naleving worden uiteengezet en die continue monitoring van de beveiligingsstatus van leveranciers mogelijk maken.
Ontwikkel een plan om de uitdagingen van verouderde systemen aan te pakken. Dit houdt in dat er regelmatig risicobeoordelingen worden uitgevoerd om kwetsbaarheden te identificeren en te prioriteren, dat verouderde systemen worden gesegmenteerd en geïsoleerd van het hoofdnetwerk om mogelijke inbreuken te beperken, en dat virtualisatie- of inkapselingstechnieken worden overwogen om de beveiliging te verbeteren. Belangrijk is dat hiervoor ook een moderniseringsplan moet worden ontwikkeld, waarin budget wordt gereserveerd voor upgrades, geschikte vervangingen worden geïdentificeerd en personeel wordt getraind in nieuwe technologieën om de operationele veerkracht te behouden.
Herdefinieer cyberbeveiliging als een integraal onderdeel van de algemene bedrijfsstrategie. Cyberbeveiliging moet niet alleen worden gezien als een kostenpost, maar als een noodzakelijke strategische investering die de bedrijfsmiddelen beschermt en de bedrijfscontinuïteit waarborgt. Er is behoefte aan een betere rechtvaardiging en toewijzing van de nodige middelen aan cyberbeveiligingsinitiatieven. Het invoeren van cyberbeveiligingskaders en benchmarks, zoals ISO 27001 en het NIST Cybersecurity Framework, kan helpen om de waarde van investeringen in cyberbeveiliging effectief te beoordelen en te communiceren.
Technische maatregelen toepassen. Technische maatregelen vormen de eerste verdedigingslinie tegen cyberbeveiligingsrisico's. Fabrikanten moeten hun cyberbeveiligingsbeleid en -procedures herzien en ervoor zorgen dat de juiste technische beveiligingsmaatregelen worden geïmplementeerd en nageleefd. Dergelijke maatregelen omvatten het implementeren van meervoudige authenticatie, het gebruik van moderne oplossingen voor eindpuntdetectie, het waarborgen van uitgebreide procedures voor bedrijfscontinuïteit en back-ups, het regelmatig updaten en patchen van systemen, het uitvoeren van regelmatige beveiligingsaudits en het trainen van medewerkers in best practices op het gebied van cyberbeveiliging. Bovendien moeten fabrikanten ernaar streven om te voldoen aan de toepasselijke cyberbeveiligingsnormen, zoals ISO 27001 en het NIST Cybersecurity Framework, aangezien deze normen richtlijnen en best practices bieden voor het beheer van cyberbeveiligingsrisico's. Het behalen en behouden van deze certificeringen kan aantonen dat het bedrijf redelijke maatregelen heeft genomen om zich te beschermen tegen cyberbeveiligingsrisico's.
Training en bewustwording van medewerkers. Medewerkers vormen vaak de belangrijkste en moeilijkst te beheren kwetsbaarheid in de cyberbeveiliging van een organisatie. Daarom zijn regelmatige trainingen en bewustmakingscampagnes voor medewerkers van cruciaal belang. Trainingen moeten medewerkers informeren over de aard van cyberdreigingen, het belang van cyberbeveiligingsmaatregelen en hun rol in de verdediging daartegen. Onderwerpen kunnen zijn: het belang van sterke, unieke wachtwoorden, de risico's van phishingaanvallen en de juiste procedures voor het omgaan met, opslaan en delen van gevoelige gegevens.
Incidentresponsplanning: Naast preventieve maatregelen moeten fabrikanten een incidentresponsplan opstellen en dit regelmatig bijwerken. Dit plan moet de stappen beschrijven die moeten worden genomen in geval van een cyberbeveiligingsincident, met inbegrip van communicatiestrategieën, beperkingsprocedures en herstelmaatregelen.
Cyberverzekering. Fabrikanten moeten ook investeren in een cyberverzekering om de financiële risico's van cyberaanvallen te beperken, waaronder de kosten voor het onderzoeken, herstellen en reageren op dergelijke aanvallen, onderhandelingen en losgeldbetalingen, en mogelijke rechtszaken die kunnen ontstaan.
Samenwerking met juridisch adviseurs. Fabrikanten worden niet alleen geconfronteerd met een groot aantal cyberbeveiligingsrisico's, maar moeten ook hun weg vinden in het complexe web van cyberbeveiligings- en gegevensprivacywetgeving op staats-, federaal, internationaal en branchespecifiek niveau. Deze vaak ingewikkelde wetten kunnen sterk variëren, afhankelijk van het rechtsgebied, de branche en het type gegevens dat een bedrijf verwerkt. Juridisch adviseurs kunnen de toepasselijkheid vaststellen en ervoor zorgen dat wetten zoals de AVG, CPRA en andere uitgebreide wetten inzake gegevensprivacy worden nageleefd, met inbegrip van cyberbeveiligingsvereisten die door de federale overheid worden opgelegd in het kader van de Cybersecurity Disclosure Rule van de SEC, de Cyber Incident Reporting for Critical Infrastructure Act van 2022 (CIRCIA), de Defense Federal Acquisition Regulation Supplement (DFARS) en de Federal Energy Regulatory Commission (FERC), en andere branchespecifieke regelgeving.
Juridisch adviseurs kunnen ook helpen bij het identificeren van mogelijke aansprakelijkheden en juridische risico's met betrekking tot cyberbeveiliging. Dit kan onder meer bestaan uit het faciliteren van risicobeoordelingen, het ontwikkelen van risicobeheerstrategieën, waaronder beleid en procedures om cyberbeveiligingsrisico's te beperken, en het opstellen en uitvoeren van een passend incidentresponsplan na een cyberbeveiligingsincident om naleving van de toepasselijke wetgeving inzake gegevensinbreuken te waarborgen. Juridisch adviseurs kunnen ook helpen bij het beoordelen en herzien van contracten met leveranciers, dienstverleners en klanten om ervoor te zorgen dat er passende cyberbeveiligingsvereisten en -beschermingen in zijn opgenomen, zoals vrijwaringsclausules of aansprakelijkheidsbeperkingen in geval van een cyberbeveiligingsincident. Ten slotte kunnen juridisch adviseurs die betrokken zijn bij en goed thuis zijn in de cyberbeveiligingspraktijken en -procedures van een fabrikant, effectiever helpen in geval van een rechtszaak, of deze nu wordt aangespannen door getroffen personen, zakenpartners of regelgevende instanties.
Door deze aanbevelingen te implementeren, kunnen fabrikanten hun cyberbeveiliging aanzienlijk verbeteren, hun activiteiten en gegevens beschermen en ervoor zorgen dat ze voldoen aan de wettelijke vereisten.
Conclusie
De digitale transformatie die door Industrie 4.0 in de productiesector wordt gestimuleerd, waaronder het toenemende gebruik van AI, biedt ongetwijfeld aanzienlijke voordelen en kansen voor groei en innovatie. Deze transformatie brengt echter ook aanzienlijke uitdagingen op het gebied van cyberbeveiliging met zich mee. De toenemende incidentie van cyberaanvallen, waaronder ransomware, social engineering en APT's, en de steeds grotere complexiteit van deze bedreigingen benadrukken de dringende noodzaak voor fabrikanten om uitgebreide cyberbeveiligingsstrategieën te implementeren die zijn afgestemd op hun unieke kwetsbaarheden. Deze strategieën moeten robuuste technische maatregelen, proactief risicobeheer en voortdurende aanpassing aan veranderende bedreigingen omvatten.
Fabrikanten moeten cyberbeveiliging zien als een strategische investering in plaats van een kostenpost. Door cyberbeveiliging te integreren in de algemene bedrijfsstrategie en door industrienormen en -kaders toe te passen, kunnen fabrikanten beter rechtvaardigen waarom ze middelen inzetten om hun activa te beschermen en de bedrijfscontinuïteit te waarborgen. Geavanceerde technologieën zoals AI en IoT moeten worden ingezet om de operationele efficiëntie te verbeteren en tegelijkertijd deze systemen te beveiligen tegen mogelijke cyberdreigingen.
Kortom, de productiesector moet prioriteit geven aan cyberbeveiliging om zijn activiteiten, intellectuele eigendom en reputatie te beschermen. Proactief risicobeheer, voortdurende verbetering van cyberbeveiligingsstrategieën en naleving van industrienormen bieden niet alleen bescherming tegen huidige bedreigingen, maar bereiden fabrikanten ook voor op toekomstige uitdagingen. Door deze maatregelen te nemen, wordt de veerkracht van de sector vergroot en worden duurzame groei en concurrentievermogen in het digitale tijdperk gewaarborgd.
2024 Productiehandleiding
Terwijl u door het snel veranderende productielandschap navigeert, is het tempo van de veranderingen - van digitale ontwrichting tot veerkracht van de toeleveringsketen tot de alomtegenwoordigheid van AI - nog nooit zo hoog geweest. In Foley's 2024 Manufacturing Manual publiceren auteurs uit verschillende praktijken en perspectieven wekelijks artikelen met een uitgebreide "end-to-end" analyse van het juridische landschap van de productie-industrie. Het is onze passie om fabrikanten in staat te stellen met vertrouwen en behendigheid door een snel veranderende wereld te navigeren door de kennis, inzichten en juridische strategieën te bieden die u nodig hebt om te floreren. We hopen dat dit Manufacturing Manual u helpt nieuwe mogelijkheden voor groei, innovatie en succes te ontsluiten.
